Fauconnier+Selfslagh

menu menu menu
close

Kutconsultants.

We konden er de voorbije maanden niet omheen: consultant is een scheldwoord geworden. Afvoeren dan maar en ons voortaan - slik - company coaches noemen?

Fauconnier+Selfslagh bestaat nog maar vier maanden. We hebben in bedrijfsmatig opzicht nog niet eens de status van peuter bereikt. En toch hebben we al iets opvallends geleerd: consultant is een scheldwoord geworden. Het wordt uitgespuwd als een bedorven oester. Gezucht als de naam van een parasitaire infectie. Nooit praat iemand met dezelfde égards over een consultant als over - ik noem maar wat - een uroloog. Consultants, zoveel is duidelijk, hebben een imagoprobleem van titanische proporties. En daar lijken ze zélf voor gezorgd te hebben.

"Ik ben altijd een beetje teleurgesteld in consultants", vertelde een bedrijfsleider - we mogen haar ondertussen een klant noemen - ons tijdens een kennismakingsontbijt. De oorzaak van haar ontgoocheling: consultants leren haar zelden iets nieuws. Ze interviewen wekenlang alle managers van haar bedrijf en recycleren de verkregen kennis vervolgens in een powerpointpresentatie die vijfhonderd euro per slide kost (de tijdverspilling van de geïnterviewden niet meegerekend.) Prijs versus kwaliteit? Zoiets als Bayern München versus FC Heultje.

Marc en ik hebben tijdens onze wittebroodsmaanden al zo vaak bedrijfsleiders met een vermoeide blik in de ogen over consultants horen praten, dat we even overwogen hebben om ons niet langer consultants maar creatieve adviesverleners te noemen. Die woorden betekenen min of meer hetzelfde als consultant, maar ze zouden ons tenminste van de onfrisse connotaties van het c-woord verlost hebben.

We hebben overwogen om ons niet langer consultants, maar adviesverleners te noemen.

Gelukkig hebben we onszelf nog net op tijd tot de orde geroepen. Voor je het weet ga je nog een semantische stap verder en noem je jezelf company coach. Of, erger nog: business booster.

Bovendien is het niet omdat een legertje zelfverklaarde goeroes het woord consultant heeft uitgehold als een kokosnoot dat je het niet meer zou mogen gebruiken. Anders moeten we meteen ook maar afscheid nemen van de woorden politicus, ambtenaar en influencer, om er maar een paar te noemen. Het is soms slimmer om de vlag te behouden, maar de lading te veranderen.

Want alle geblaat van sommige consultants ten spijt: er is niks mis met advies geven. En al helemaal niet wanneer je over een aantoonbare, niet op elke straathoek te verkrijgen expertise beschikt.

Marc en ik noemen ons geen consultants omdat we vinden dat dat woord zo'n uitgeslapen indruk maakt in onze LinkedIn-profielen, maar omdat we samen meer dan veertig jaar ervaring hebben in de creatieve sector. Die ervaring faken we niet: het is échte ervaring, opgebouwd in échte bedrijven, met échte klanten. En gerijpt in de vorm van uitgesproken talenten en inzichten.

Veertig jaar ervaring in de creatieve sector kan je niet faken.

Wij leven niet in een powerpointwereld, wij geven waardevol bedrijfsadvies. Wij produceren geen taalkundige zeepbellen, wij schrijven heldere, richtinggevende teksten. Wij halen onze wijsheid niet uit boeken van andere consultants, maar uit ons eigen, goed geoefende hoofd. Wij zitten niet in de 'open deuren intrappen'-business, maar in de 'gesloten ogen openen'-business. Zoals een goeie architect u anders laat kijken naar uw eigen woning, zo veranderen wij uw blik op uw eigen bedrijf.

Kortom: de volgende keer dat iemand zich aan u voorstelt als consultant, begin dan niet meteen met uw ogen te rollen of tegen kantoormeubilair te trappen. Misschien is het wel een consultant die doet wat hij etymologisch hoort te doen: creatieve, bruikbare oplossingen bedenken op basis van een bewezen expertise.

Geschreven door Stef Selfslagh